|
مولانا
شمسالدین (یا کمالالدین) محمد وحشی بافقی(۹۹۱
–
۹۳۹)
از شاعران ایرانی سده دهم بود .
دوران زندگی او با پادشاهی تهماسب صفوی و شاه اسماعیل دوم
و شاه محمد خدابنده هم زمان بود .
وی در نیمه اول سده دهم در بافق به
دنیا آمد و در ۹۹۱ هجری درگذشت .
آثار وحشی بافقی :
کلیات وحشی
متجاوز از نه هزار بیت و شامل قصیده ، ترکیب و ترجیع ، غزل ، قطعه
، رباعی و مثنوی است .
وحشی دو
مثنوی به استقبال از "خسرو و شیرین" نظامی دارد : یکی به نام ”ناظر
و منظور“ و دیگری به نام "فرهاد و شیرین". مثنوی نخستین به سال ۹۶۶
به پایان رسید و ۱۵۶۹ بیت است و اما مثنوی دوم که از شاهکارهای ادب
دراماتیک پارسی است ، هم از عهد شاعر شهرت بسیار یافت لیکن وحشی
بیش از ۱۰۷۰ بیت از آن را نساخت و باقی آن را وصال شیرازی شاعر
مشهور سده سیزدهم هجری (م ۱۲۶۲) سروده و با افزودن ۱۲۵۱ بیت آن را
به پایان رسانیده است . شاعری دیگر به نام صابر بعد از وصال ۳۰۴
بیت بر این منظومه افزود . مثنوی معروف دیگری که وحشی به پیروی از
نظامی سروده ”خلد برین“ است بر وزن "مخزنالاسرار" ، و مرتب بهشت
روضه . مثنویهای کوتاهی از وحشی در مدح و هجو و نظایر آنها
بازمانده که اهمیت منظومههای یادشده را ندارد .
پایگاه
ایران
تمدن |