|
سید غلامرضا روحانی (۲۱ اردیبهشت ۱۲۷۶ خورشیدی تا ۸
شهریور ۱۳۶۴) شاعر طنز پرداز ایرانی است که تخلص مستعار اشعار طنزش
اجنه میباشد . استاد محمدعلی جمالزاده او را رئیس طایفه فکاهی
سرایان مینامد
.
زندگی :
پدرش میرزا سید شکرالله
متخلص به آزادی و جدش میرزا سید محمّد تفرشی متخلص به علی ، از
شاعران دوره قاجار بودند . غلامرضا روحانی در بیست و یکم اردیبهشت
سال ۱۲۷۶ خورشیدی در مشهد به دنیا آمد . انتشار اشعارش در سال ۱۲۹۸
در حالی که بیش از ۲۲ سال از عمر وی نمیگذشت در جرائد و نشریات
مختلف تهران از قبیل : گل زرد
،
امید
،
نسیم شمال
،
ناهید و
توفیق
آغاز گردید . در سال ۱۳۱۳ قسمتی از اشعار وی به نام طلیعه
فکاهیات روحانی به طبع رسید که نظیر اینگونه اشعار فکاهی در
دوره جدید ادبیات فارسی خیلی کم و بدین مایه و معیار دیده نشده بود
. به مرور زمان اشعار سید غلامرضا روحانی مصدر الهام و سرمشق
گرانبهایی برای جوانان با ذوق دیگر گردید بطوریکه امروز ایران
دارای یک مکتب " فکاهی " منظوم است
.
بررسی آثار :
سید غلامرضا روحانی با زبان طنز به
بیان اوضاع اجتماعی دوران خود می پردازد و از دردهایی که مردم
ایران به آن مبتلا هستند از افیون ، دخان ، خرافات ، متجددین
دروغین ، بی دانشی ، درد زنان بی یاور ، جهل و بیسوادی ، جنگ ، و
تقلید از سیئات عالم غرب سخن می گوید و نجات ایران را در تحصیل علم
و دانش ، دوری از سستی و تنبلی و ایمان واقعی میداند .
پایگاه
ایران
تمدن |