|
زندگینامه :
دکتر مظاهر مصفا فرزند
اسماعیل مصفا در سال 1311
خورشیدی در قم در خانوادهای با
فرهنگ از اهالی تفرش به دنیا آمد . دوران تحصیلات اولیه خود را در
مدرسه حکیم نظامی قم سپری کرد و تحصیلات خود را در رشته زبان و
ادبیات فارسی تا اخذ درجه دکتری از دانشگاه تهران ادامه داد .
همزمان با ادامه تحصیل به استخدام آموزش و پرورش درآمد و مدتی هم
رئیس فرهنگ قم بود و چندی هم رياست مدرسه عالى قضايى قم را به عهده
داشت
.
برادر بزرگتر وی دکتر
ابوالفضل مصفا
و خواهر وی خانم دکتر مصفا (مادر
فؤاد حجازی
آهنگساز معروف) از استادان زبان و ادبیات فارسی هستند . او در
جوانی با دکتر امیربانو کریمی (استاد ادبیات دانشگاه تهران) دختر
امیری فیروزکوهی(شاعر
معروف معاصر) ازدواج کرد و از وی صاحب فرزندانی شد که از آن جمله
اند : علی مصفا (بازیگر سینما و تلویزیون و همسر لیلا حاتمی) ،
کیمیا مصفا (عروس دکتر سید جعفر شهیدی ، گلزار مصفا و اسماعیل مصفا
.
جایگاه وی :
بسیاری دکتر مظاهر مصفا را
بزرگترین قصیده سرای ایران بعد از ملک الشعرای بهار(محمدتقی بهار)
می دانند . آوازه شاعری او مرزهای افغانستان و هند و دیگر کشورهای
فارسی زبان را درنوردیده است . قصیده "هیچ" او یکی از بهترین
نمونههای شعر معاصر است که دکتر
غلامحسین یوسفی
در کتاب "چشمه روشن" به بررسی آن پرداخته و پروفسور صلاح الصاوی
(شاعر و سخن سنج مصری) در کتاب "العدمیه فی الشعر" آن را ترجمه ،
نقد و بررسی کرده است . تا کنون چند مجموعه شعر از او به چاپ رسیده
که از آن جمله : "ده فریاد" و "سی سخن" .
دکتر مظاهر مصفا در عرصه تحقیقات
ادبی نیز از مشاهیر محققان است . او در ضمن حفظ ارزش های علمی ، از
ذوق ادبی و قریحه شاعری خود در تصحیح و نقد آثار کمک می گیرد و این
امر یکی از وجوه تمایز کارهای این استاد عالی قدر است . او از
معروفترین سعدی شناسان معاصر ایران است و تا کنون آثار ارزشمندی
از او به چاپ رسیده است .
آثار وی :
1ـ پاسداران سخن (چكامه سرايان)
مجموعه اشعار از رودكى تا عصر حاضر است) 2 ـ توفان خشم (چهل چكامه)
3 ـ ده فرياد(شعر) 4 ـ سپيد نامه(شعر) 5 ـ سى پاره (شعر) 6 ـ سى
سخن(شعر) 7 ـ شبهاى شيراز 8 ـ قند پارسى 9 ـ نسيم 10 ـ تصحيح
دیوان ابوتراب فرقتی کاشانی 11- تصحیح مجمع الفصحاء(در چندین
جلد) 12- تصحیح دیوان نزاری قهستانی 13- تصحیح دیوان
سنایی 14- تصحیح کلیات سعدی 15 - تصحیح جوامع الحکایات عوفی(
در چندین جلد) و . . .
اشعار وی :
برخی از مطالع اشعار او به شرح ذیل
است :
-
مردی ز شهر هرگزم از روزگار
هیچ / جان از نتاج هرگز و تن از تبار هیچ
-
من آمده ام به بوی علی،به سوی
علی،به کوی علی / رخ ازهمه سوی تافته ام،شتافته ام به سوی علی
-
دردا که آفتاب مروت به خون
نشست / فریاد ای فتی که فتوت به خون نشست
-
دوشینه به میخانه شدم از تو چه
پنهان / مست از دو سه پیمانه شدم از تو چه پنهان
-
تلخ است روزگار من و روزگار
تلخ / امسال ما گذشت چو پیرار و پار تلخ
-
ز پا فتاده ای ای نخل سایه
گستر من / به خون نشسته ای ای آفتاب کشور من
-
آن دست که بنوشت هجای تو شکستم
/ آن خامه که بنگاشت جفای تو شکستم
پایگاه
ایران تمدن |