I R A N T A M A D O N

     
 محمّد تقی بهار ( ملک الشعرای )

شاعر نامدار معاصر در سال 1266 هجری شمسی در مشهد به دنیا آمد و در هجده سالگی پس از مرگ پدر که لقب ملک الشعرای آستان قدس رضوی را داشت ، به فرمان مظفرالدین شاه به لقب پدر ملقب گردید . بهار با انتشار روزنامه " نوبهار" در مشهد به نهضت مشروطیت ایران پیوست و در مجالس سوم تا ششم قانون گذاری به نمایندگی مجلس انتخاب شد . ملک الشعرا بهار هم در اواخر قاجاریه و هم در دوران سلطنت رضاشاه چندین بار به زندان افتاد و بعد از شهریور 20 در کابینه قوام السلطنه به وزارت فرهنگ برگزیده شد . ملک الشعرای بهار در سال 1330 به بیماری سرطان در گذشت .

     
 محمّد غفاری ملقب به کمال الملک

معروفترین نقاش عصر قاجار در سال 1226 هجری خورشیدی در کاشان به دنیا آمد و در سال 1319 در سن 93 سالگی در حسین آباد نیشابور درگذشت . کمال الملک در شانزده سالگی از کاشان به تهران آمد و از نوجوانی به کار نقاشی پرداخت ، تا سال 1272 که پس از کشیدن تابلو معروف " تالار آینه " از طرف ناصرالدین شاه به لقب کمال الملک ملقب گردید ، آثار بسیار دیگری پدید آورده که به نام " محمّد غفاری " امضا کرده است . کمال الملک تا پایان سلطنت ناصرالدین شاه مورد توجه و عنایت خاص او بود و پس از قتل ناصرالدین شاه نیز از طرف مظفرالدین به اروپا اعزام شد . پس از چهار سال اقامت در پاریس به ایران بازگشت و مدرسه صنایع مستظرفه را بنیان نهاد که بعداً به وزارتخانه تبدیل شد . در اواخر قاجاریه نیز نامه ای از رضاخان سردار سپه به عنوان " رئیس الوزراء" خطاب به کمال الملک در دست است که ضمن آن می نویسد : "شما را یکی از بهترین عناصر وطن خواه مملکت می دانم" و ضمن وعده هرگونه مساعدت ، از او می خواهد که با نهایت دلگرمی به کار خود مشغول باشد . با وجود این کمال الملک در اوایل سلطنت رضاشاه به دلایل نامعلومی از تهران می رود و تا پایان عمر در قریه حسین آباد نیشابور زندگی می کند . از کمال الملک بیش از یکصد تابلو نقاشی به یادگار مانده که آخرین آنها مربوط به سال 1311 است .

     
 احمد بهمنیار

استاد برجسته و ممتاز دانشگاه تهران در سال 1262 هجری خورشیدی در کرمان به دنیا آمد . پس از پایان تحصیلات مقدماتی در کرمان به مشروطه خواهان پیوست و به انتشار روزنامه ای به نام "دهقان" مبادرت نمود . در جریان جنگ اول جهانی به علت حملاتی که به نگلیسها به عمل می آورد از طرف نیروهای انگلیس دستگیر و به شیراز تبعید شد . بعد از پایان جنگ از زندان رهائی یافت و به تهران آمد و وارد خدمت وزارت مالیه شد . وزارت مالیه او را مأمور خدمت در خراسان کرد و بهمنیار ضمن انجام مأموریت دولتی خود به انتشار روزنامه "فکر آزاد" مبادرت نمود . حملات تند این روزنامه به انگلیسیها موجب  شکایت وزیر مختار وقت انگلیس و تعطیل روزنامه فکر آزاد گردید . احمد بهمنیار پس از بازگشت به تهران به خدمت وزارت معارف درآمد . در سال 1315 به استادی دانشگاه جدیدالتأسیس تهران برگزیده شد و در سال 1321 به عضویت فرهنگستان درآمد . استاد بهمنیار در مدت تدریس در دانشگاه تهران آثار متعددی نیز پدید آورد که "تحفه احمدیه" و تصحیح تاریخ بیهقی و اسرارالتوحید از آن جمله است . استاد بهمنیار در سال 1334 درگذشت .

     
 محمّد حسین فروزانفر ملقب به بدیع الزمان

استاد ممتاز و برجسته ادبیات دانشگاه تهران در سال 1278 هجری خورشیدی در بشرویه خراسان به دنیا آمد . پس از تحصیلات مقدماتی در زادگاه خود و تکمیل آن در مشهد با نوشتن مقالاتی در مجله دانشکده که به مدیریت ملک الشعرا بهار منتشر می شد شهرت یافت . فروزانفر پس از استخدام در وزارت معارف به تهران آمد و در دارالفنون و دارالمعلمین به تدریس پرداخت و پس از گشایش دانشگاه تهران به استادی دانشگاه در رشته ادبیات فارسی برگزیده شد . بعد از تأسیس فرهنگستان به عضویت فرهنگستان درآمد و از سال 1320 به بعد چندین دوره رئیس دانشکده معقول و منقول بود . فروزانفر در اولین دوره مجلس سنا به عنوان سناتور انتصابی برگزیده شد و چون پس از انحلال سنا قصیده ای در ستایش از مصدق سرود بعد از کودتای 28 مرداد مغضوب واقع شد ، ولی کرسی استادی دانشگاه را تا پایان عمر حفظ نمود . بدیع الزمان فروزانفر تألیفات متعددی دارد که معروفترین آنها در باب زندگی و آثار مولوی است . فروزانفر سال 1349 درگذشت .

     
  ابراهیم پورداود

برجسته ترین استاد تاریخ و فرهنگ ایران باستان ، بنیان گذار تحقیقات علمی درباره زرتشت و مؤلف ترجمه و گزارش اوستا در 9 جلد . در سال 1264 در رشت به دنیا آمد . در جوانی به نهضت مشروطه خواهی پیوست . در سال 1289 در سن بیست و پنج سالگی از طریق باکو به روسیه و سپس فرانسه رفت . در جریان جنگ اول جهانی به کمیته ملیون ایرانی که به سرپرستی سید حسن تقی زاده در برلین تشکیل شده بود پیوست و از طرف این کمیته مأمور فعالیت در ایران شد و روزنامه "رستخیز" را با همکاری جمال زاده منتشر کرد . پس از بازگشت به آلمان در انتشار مجله کاوه با تقی زاده همکاری کرد . تحقیقات و مقالات او درباره اوستا و دین زرتشت موجب دعوت وی به هندوستان از طرف پارسیان هند گردید . پور داود در مدت اقامت در هنوستان با تاگور شاعر و فیلسوف معروف هندی آشنا شد و برگزیده آثار او را به فارسی ترجمه کرد که زیر عنوان " صد پند تاگور " در بمبئی چاپ شد . پور داود در سال 1316 به ایران بازگشت و در دانشگاه تهران به تدریس پرداخت و در سال 1317 عضو پیوسته فرهنگستان ایران شد . پور داود پس از قریب سی سال تحقیق و تدریس دردانشگاه تهران در سال 1347 در سن 83 سالگی درگذشت .

     
 دکتر محمّد معین

استاد برجسته ادبیات فارسی در دانشگاه تهران در سال 1293 در رشت به دنیا آمد . پس از انجام تحصیلات مقدماتی در رشت به تهران آمد و ضمن تحصیل در دانشگاه توجه علی اکبر دهخدا را به خود جلب کرد و دهخدا که سالها مشغول مطالعه و تهیه یادداشت هائی برای تدوین دائرة المعارف یا لغت نامه ای به زبان فارسی بود او را برای تنظیم و ترتیب این یادداشت ها به دستیاری خود برگزید . محمّد معین پس از پایان تحصیلات دانشگاهی و اخذ درجه دکترا نیز همچنان در کنار دهخدا بود و بخش اعظم اوقات روزانه خود را با وی می گذرانید ، تا این که پس از درگذشت دهخدا در سال 1334 کار تدوین و انتشار لغت نامه دهخدا به وی محول گردید . دکتر محمّد معین در کنار کار تدوین لغت نامه دهخدا به تألیف نخستین فرهنگ فارسی پرداخت که زیر عنوان " فرهنگ معین " منتشر شده است . دکتر معین در سال 1350 بیمار و بستری شد و پس از پنج سال که در حال اغماء بود در سن 62 سالگی درگذشت .

     
 صادق هدایت

معروفترین نویسنده معاصر ایران در سال 1281 در تهران به دنیا آمد . در سال 1305 پس از اتمام دوره دبیرستان جزء محصلین اعزامی نخست به بلژیک و سپس به فرانسه رفت و پس از چهار سال بدون اخذ مدرک به تهران بازگشت و مدتی در بانک ملی و سپس اداره کل تجارت کارکرد و پس از سفری به هنوستان در سال 1316 به تهران بازگشت و مجدداً در بانک ملی و سپس وزارت فرهنگ مشغول به کار شد . آخرین کار دولتی او مترجمی هنرکده هنرهای زیبا بود . صادق هدایت که مبتکر سبک نوین داستان نویسی در ایران است اولین آثار خود را در 27 سالگی پدید آورد ، ولی معروفترین اثرش داستان تخیلی "بوف کور" نخستین بار در مدت اقامت او در هندوستان در سال 1316 چاپ شد . صادق هدایت علاوه بر بوف کور و داستان های دیگری که بر روال بوف کور نوشته شده ، آثار دیگری هم در زمینه تاریخ ایران باستان و فولکلور ایران دارد . صادق هدایت در فرورین ماه سال 1330 در پاریس خودکشی کرد و آخرین نوشته هایش را هم قبل از خودکشی سوزاند .

     
 شهریار

شاعر نامدار معاصر ایران ، که نام اصلی او محمّدحسین بهجت تبریزی است ، در سال 1285 در تبریز به دنیا آمد . شهریار دردوران کودکی در محضر پدر با اشعار سعدی و حافظ آشنا شد و نخستین اشعار خود را در دوران تحصیل در دبیرستان سرود . در سال 1300 به تهران آمد و تحصیلات متوسطه خود را در مدرسه دارالفنون به انجام رساند ، در سال 1303 وارد دانشکده پزشکی شد و پس از پنج سال تحصیل در رشته طب به دنبال شکست و ناکامی در یک ماجرای عشقی دانشکده پزشکی را رها کرد و طبع شاعری او در سوز و گداز آن عشق نافرجام به حد کمال رسید . شهریار در سال 1310 به خدمت دولت درآمد و پس از خدمت در سازمانهای مختلف دولتی که آخرین آن بانک کشاورزی بود در سال 1344 بازنشسته شد و باقیمانده عمر را در زادگاه خود تبریز به سرآورد . شهریار علاوه بر اشعار و غزلیات فارسی که با اشعار شاعران بزرگ زبان فارسی برابری می کند اشعاری نیز به زبان آذری سروده ، که معروفترین آنها منظومه "حیدر بابا " است . شهریار در سال 1367 در سن 84 سالگی درگذشت .

     
 سهراب سپهری

شاعر و نقاش نامدار معاصر ایران ، در سال 1307 در کاشان به دنیا آمد . تحصیلات ابتدائی و متوسطه خود را در کاشان به پایات رساند و پس از ادامه تحصیل در دانشسرای مقدماتی تهران مدت دو سال به کار معلمی در کاشان پرداخت . در سال 1327 وارد دانشکده هنرهای زیبای تهران شد ، و ضمن کار در رشته نقاشی به سرودن اشعاری به سبک نو پرداخت . نخستین مجموعه شعر او در سال 1330 با عنوان "زندگی خوابها" انتشار یافت . تا سال 1339 بیشترین وقت سهراب سپهری در کار نقاشی سپری شد ، در چند نمایشگاه نقاشی شرکت جست ، در سفری به فرانسه در مدرسه هنرهای زیبای پاریس به تکمیل هنر نقاشی پرداخت . در سفری به ژاپن هنر حکاکی روی چوب را آموخت و در سال 1339 در بی ینال دوم تهران جایزه بزرگ هنرهای زیبای کشور را از آن خود ساخت . سالهای 1340 تا 1358 پربارترین سالهای زندگی سهراب سپهری است که طی آن شش دفتر شعر دیگر از سهراب سپهری انتشار یافت و قریب به یکصد تابلوی نقاشی از وی به یادگار ماند . سهراب سپهری روز اول اردیبهشت سال 1359 به بیماری سرطان خون درگذشت .

     
 هوشنگ ابتهاج ( سایه )

از معروفترین شاعران معاصر ایران در سال 1306 در رشت به دنیا آمد . پس از پایان تحصیلات ابتدائی و قسمتی از متوسطه به تهران و در تهران ضمن ادامه تحصیل دردبیرستان به سرودن اشعار کلاسیک پرداخت . سایه در تهران با شاعران معروف زمان ، شهریار ، مهدی حمیدی شیرازی ، فریدون توللی و نیما آشنا شد و نخستین دفتر شعر او زیر عنوان " نخستین نغمه ها " در سال 1356 با مقدمه دکتر مهدی حمیدی شیرازی و عبدالعلی طاعتی انتشار یافت . دومین و سومین دفتر شعر او به نام " سهراب " و " شبگیر " که در سالهای 1330 تا 1332 منتشر شد آمیزه ای از اشعار کلاسیک و نو بود . بعد از مجموعه " دفتر زمین " که در سال 1334 منتشر شد و مضامین نو داشت ، سایه مجموعه اشعار کلاسیک خود را به ترتیب در چهار دفتر به نام " سیاه مشق " یک تا چهار منتشر کرد و در سالهای دهه 1360 نیز دو دفتر شعر دیگر با عناوین " تا صبح یلدا " و " یادگار خون سرو " از وی منتشر شد . سایه از برجسته ترین شعرای معاصر ایرانی است .

     
 احمد شاملو

شاعر نوپرداز معروف معاصر در سال 1304 در تهران متولد شد . دوران کودکی را به خاطر شغل پدرش که افسر ارتش بود و به مأموریت های مختلف می رفت در شهرهای رشت ، اصفهان ، آباده ، شیراز ، خاش ، زاهدان ، گرگان ، بیرجند و مشهد گذراند و تحصیلات ابتدائی و متوسطه خود را در این شهرها به انجام رساند . در اواخر دوره دبیرستان به علت فعالیتهای سیاسی بازداشت شد و موفق به اخذ دیپلم متوسطه نشد . شاملو از دوره تحصیل در دبیرستان شعر می سرود و اولین مجموعه اشعارش در اوائل سالهای دهه 1330 منتشر شد . بعد از کودتای 28 مرداد 1332 دوباره به زندان افتاد و پس از تحمل 14 ماه زندان آزاد شد . مجموعه اشعار او زیر عنوان " صدای تازه " در سال 1336 منتشر شد و تا سال 1379 که درگذشت دوازده مجموعه شعری دیگر از او انتشار یافت . شاملو علاوه بر مجموعه های اشعارش ، چندین اثر مهم ادبی جهان را به فارسی برگردانده و از مجموعه مفصل " کتاب کوچه " نیز هفت جلد در زمان حیات وی به چاپ رسیده است .

     
 فریدون مشیری

شاعر نامدار معاصر در سال 1305 در تهران به دنیا آمد . تحصیلات ابتدائی و متوسطه را در مشهد و تهران به انجام رساند و سپس وارد دانشگاه شد و در رشته زبان و ادبیات فارسی به تحصیل پرداخت . از زمان تحصیل در دبیرستان و دانشگاه شعر می سرود و اشعار او در روزنامه ها و مجلات چاپ می شد . بعد از تأسیس مجله سخن به هیئت تحریریه این مجله پیوست و در ضمن مسئولیت صفحات ادبی مجله روشنفکر را به عهده داشت . اولین دفتر شعر او زیر عنوان " تشنه طوفان " در سال 1334 منتشر شد که نیمی از اشعار آن سبک کلاسیک و نیم دیگر به سبک نو سروده شده بود ، ولی تفاوت اشعار نو فریدون با اشعار نوپردازان دیگر آن زمان این است که شعرهای نو وی هم موزون ، هم روان و هم قابل فهم همگان است . برای این دفتر دو مقدمه یکی به قلم محمّد حسین شهریار و دیگری به قلم علی دشتی نوشته شده که ارزش و اعتبار مشیری که در این زمان 29 سال بیش نداشت نشان می دهد . مجموعه های شعر فریدون مشیری که از این تاریخ به بعد منتشر شده است به ترتیب عبارتند از : گناه دریا ، ابر و کوچه ، بهار را باور کن ، مروارید مهر ، از خاموشی ، از دیار آشتی ، آه باران ، با پنج سخن سرا ، لحظه ها و احساس ، آواز آن پرنده غمگین و آخرین آن " تا صبح تابناک اهورائی " که در سال 1379 منتشر یافت . و سرانجام استاد مشیری در روز 3 آبان 1379 پس از یک بیماری طولانی درگذشت .

     
 فروغ فرخزاد

معروفترین زن شاعر معاصر ایرانی در سال 1313 در تهران به دنیا آمد . پدرش سرهنگ محمّد فرخزاد که افسر خشنی بود و به قول خواهر بزرگتر فروغ ، پوران " خانه را تبدیل به سربازخانه کرده بود " می خواست تا دخترها سر و گوششان نجنبیده به خانه شوهر بروند . فروغ هم در شانزده سالگی به خانه شوهر رفت ولی با شوهرش پرویز شاپور ، با این که مردی خوش سخن و نکته سنج بود نساخت و اندکی پس از تولد تنها فرزندش از او جدا شد . یکی از دلایل اختلاف فروغ با شوهرش که به جدائی آنها انجامید ، اشعار بی پروا و عاشقانه فروغ و باز شدن پای او به مجلات بود . در فاصله سالهای 1334 تا 1338 سه دفتر شعر فروغ با عناوین " اسیر " ، " دیوار " و " عصیان " منتشر شد و در بیست و پنج سالگی به اوج شهرت رسید . اما واقعه مهمی که در این سالها در زندگی فروغ به وقوع پیوست آشنائی با ابراهیم گلستان و مشارکت در تهیه چند فیلم مستند در استودیوی فیلم برداری او بود که از آن میان فیلم " خانه سیاه " درباره زندگی جذامیان که فروغ شخصاً آن را کارگردانی کرده بود بار دیگر نام او را بر سر زبانها انداخت . سبک شعر و اندیشه های فروغ نیز طی این سالها دگرگون شد و دو دفتر شعر او با عناوین " تولدی دیگر " و " ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد " به کلی با سه مجموعه اشعار پیشین او متفاوت است . مضامین اشعار این دو دفتر که اولی در سال 1343 و دومی پس از مرگ او انتشار یافت بیشتر سیاسی و اجتماعی و گاه طنزآلود است . فروغ فرخ زاد در بهمن ماه سال 1345 در یک تصادف  اتومبیل درگذشت . وی هنگام مرگ تازه سی و سومین سال عمر خود را آغاز کرده بود .

     
 سیمین بهبهانی

شاعر نامدار معاصر که نام اصلی او " سیمین بر خلیلی " است که در سال 1306 در تهران به دنیا آمد . پدرش عباس خلیلی روزنامه نگار و نویسنده معروف و مادرش فخر عظمی ارغون زنی فرهیخته بود که در نخستین مدارس دخترانه ایران به تدریس زبان فرانسه اشتغال داشت و با چند بانوی روشنفکر دیگر نخستین تشکل زنانه را در ایران به نام " انجمن نسوان وطن خواه " بنیان نهاد . سیمین در شرح حال خود می نویسد : "من در محیطی پرورده شدم که هرگز از شعر و شعور و فعالیت خالی نمانده بود . در چهارده سالگی شعرهایی سرودم که در مدرسه خواندم و معلمم مرا تشویق کرد . مادرم نخستین غزل مرا برای روزنامه " نوبهار " که به مدیریت ملک الشعرای بهار منتشر می شد فرستاد و چاپ شد . مطلع غزل چنین بود : ای توده گرسنه و نالان چه می کنی؟ ای ملت فقیر و پریشان چه می کنی؟ چهارده سال بیشتر نداشتم . شعری بود درخور یک جستجوگر نوجوان . . . " . سیمین در هفده سالگی با همسر اول خود حسن بهبهانی ازدواج کرد و در مدت بیست سال زندگی با او اشعارش با نام سیمین بهبهانی در مطبوعات چاپ شد . سیمین پس جدائی از حسن بهبهانی و ازدواج با همسر دومش منوچهر کوشیار نیز همین نام را برای خود حفظ کرده است . از سیمین بهبهانی هشت دفتر شعر به نام های " جای پا " ، " چهلچراغ " ، " مرمر " ، " رستاخیز " ، " خطی ز سرعت و از آتش " ، " دشت ارژن " ، " یک دریچه آزادی " و " یکی مثل این که . . . " و چند مجموعه داستان چاپ شده و گزیده ای از اشعارش نیز زیر عنوان " از سالهای آب و سراب " منتشر شده است .

     
 ابوالحسن صبا

موسیقی دان معروف ایرانی ، نوه ملک الشعرا و محمودخان صبا موسیقی دان معروف دوران قاجاریه و فرزند ابوالقاسم خان کمال السلطنه است که او نیز با موسیقی ایرانی و اروپائی آشنائی کامل داشت . ابوالحسن صبا ضمن تحصیل به تشویق پدر به تمرین و نواختن آلات موسیقی پرداخت و به خصوص در نواختن ویولن مهارت زیادی از خود نشان داد . پس از تأسیس مدرسه عالی موسیقی به ریاست علینقی وزیری ، ابوالحسن صبا به تکمیل معلومات خود در رشته موسیقی پرداخت و پس از یک سال تحصیل موسیقی در این مدرسه ، از طرف علینقی خان وزیری برای تدریس ردیف موسیقی ایرانی به وسیله ویولن برگزیده شد . ابوالحسن صبا پس از چند سال تعلیم موسیقی در مدرسه عالی  موسیقی کلاس خصوصی ویولن خود را دائر کرد و بسیاری از هنرمندانی که بعدها در این رشته درخشیدند شاگرد او بودند . ابوالحسن صبا که در سال های پایانی عمر ریاست ارکستر ملی هنرهای زیبا را به عهده داشت ، در سال 1336 درگذشت .

     
 پرویز مشکاتیان

موسیقی دان نامدار معاصر در سال 1334 در نیشابور متولد شد . از سن شش سالگی در محضر پدرش حسن مشکاتیان به فراگیری موسیقی پرداخت و در دوران تحصیل در دبیرستان نیز شش سال متوالی در مسابقات آموزشگاههای کشور که در رامسر برگزار می شد در رشته های تار و سنتور و ویولن به مقام اول دست یافت . بعد از اخذ دیپلم دبیرستان وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و همزمان در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی به عنوان سرپرست و استاد سنتور مشغول به کار شد . در سال 1356 گروه عارف را در رادیو ایران تشکیل داد و در سال 1358 به اتفاق موسیقی دانان توانمند کانون چاووش را بنیان نهادند . از سال 1360 که برنامه های برون مرزی گروه آغاز شد در بسیاری از کشورهای جهان به اجرای برنامه پرداخت . پرویز مشکاتیان در سال 1992 میلادی به اتفاق گروه عارف در فستیوال جهانی موسیقی تحت عنوان "روح زمین" در انگلستان ، و در سال 1998 در فستیوال جهانی صدای روح در ایتالیا به مقام نخست دست یافت . از پرویز مشکاتیان تألیفات متعددی نیز در رشته موسیقی منتشر شده است .

     
 حسین بهزاد

نقاش و مینیاتوریست معروف معاصر در سال 1273 در تهران متولد شد . از کودکی عاشق نقاشی بود و چون در کلاس درس هم به جای گوش دادن به حرف استاد و درس و مشق نقاشی می کرد از مدرسه اخراج شد . دوران نوجوانی او به کار در بازار گذشت و در این مدت بهزاد که به تدریج در کار نقاشی خبره شده بود به کار در کارگاههای نقاشی دعوت شد . بهزاد در سی سالگی نقاش قابلی شده بود و به خصوص در رشته مینیاتور کمتر کسی به پای او می رسید . حسین بهزاد پس از سفری به پاریس در سال 1314 هنر خود را به حد کمال رساند و به خلق تابلوهای بی نظیری براساس مضامین معروف شاعران بزرگ ایران پرداخت و ار آن جمله در سال های دهه 1330 پنجاه تابلو برای رباعیات خیام پدید آورد . تعداد تابلوهای معروف بهزاد از چهارصد تجاوز می کند که در خارج از ایران به معرض نمایش گذاشته شده و قسمتی از آنها در موزه بهزاد که در سال 1373 تأسیس شد گردآوری شده است . استاد حسین بهزاد در سال 1347 درگذشت .

     
 پرویز تناولی

معروفترین مجسمه ساز معاصر ایران در سال 1316 در تهران به دنیا آمد و ضمن تحصیل در دبیرستان ، در هنرستان کمال الملک ثبت نام کرد . در سال 1332 در هنرستان هنرهای زیبا در رشته مجسمه سازی به تحصیل پرداخت . پس از پایان تحصیل در این رشته در سال 1335 برای تکمیل تحصیلات خود در این رشته به ایتالیا رفت . پس از بازگشت به تهران مجسمه های سفالی و فلزی خود را در نخستین بی ینال تهران به معرض نمایش گذاشت و برنده جایزه بی ینال در رشته مجسمه سازی شد . آثاری تناولی در همین سال در بی ینال بین المللی ونیز به معرض نمایش گذاشته شد و مورد توجه قرار گرفت . در سال 1339 در دومین بی ینال تهران برنده جایزه سلطنتی مجسمه سازی شد و در همین سال " آتلیه کبود " را تأسیس کرد . پرویز تناولی در سال 1341 به آمریکا رفت و در سال 1345 پس از بازگشت به ایران " گروه پنج " را به اتفاق حسین زنده رودی و سهراب سپهری و بهمن محصص و ابوالقاسم سعیدی به وجود آورد . پرویز تناولی در سال 1352 انجمن دوستداران فرش را بنیان نهاد و ضمن فعالیت در این انجمن " قالیچه های تصویری ایران " را منتشر کرد . پرویز تناولی از چهره های مطرح هنری در سطح جهانی است و آثار او در نمایشگاه های معتبر بین المللی به معرض نمایش گذاشته است .

     
 حسین زنده رودی

از معروفترین نقاشان معاصر ایران در سال 1316 در تهران متولد شد . در سال 1335 در هنرستان هنرهای زیبای تهران ثبت نام کرد و نخستین آثار نقاشی خود را ضمن تحصیل در هنرستان پدید آورد .در بیست و دو سالگی به پاریس رفت و در بی ینال 1961 پاریس برنده جایزه شد و با استفاده از یک بورس تحصیلی ، تحصیلات خود را در رشته هنر در پاریس تکمیل کرد . پس از بازگشت به ایران آثارش را در " آتلیه کبود " به معرض نمایش گذاشت و از آن به بعد در نمایشگاه های متعددی در اروپا و آمریکا شرکت کرد . در سال 1351 یک قرآن نفیس با طرحهای رنگی زنده رودی از طرف انتشارات " کلوب کتاب " در پاریس منتشر شد که جایزه " زیباترین کتاب در سال جهانی کتاب " را از طرف یونسکو بدست آورد . آثار حسین زنده رودی در موزه هنرهای مدرن پاریس و نیویورک و موزه بریتانیا و همچنین موزه هنرهای معاصر تهران ، موزه هنرهای زیبا ( سعدآباد ) و موزه جهان نما ( صاحبقرانیه ) نگاهداری می شود .

     
 مسعود عربشاهی

از معروفترین نقاشان معاصر ایران در سال 1314 در تهران متولد شد و ضمن تحصیل در هنرستان پسران تهران و هنرکده هنرهای تزئینی به کار نقاشی پرداخت . آثار او نخستین بار در سومین و چهارمین بی ینال تهران و بی ینال 1965 پاریس به معرض نمایش گذاشته شد . مسعود عربشاهی بیش از سی سال است که از نقاشان مطرح در سطح جهانی است و آثار او در دهها نمایشگاه بین المللی در اروپا و آمریکا به معرض نمایش گذاشته شده است .

     
 علیرضا اسپهبد

از معروفترین نقاشان معاصر ایران ، در سال 1330 در تهران به دنیا آمد . پس از انجام تحصیلات ابتدائی و متوسطه در تهران به انگلستان رفت و تحصیلات خود را در رشته نقاشی به پایان رساند . اسپهبد قریب سی سال است که نقاشی می کند و آثار او در نمایشگاه های بین المللی جای نمایانی را به خود اختصاص داده است . آیدین آغداشلو که خود نقاش نامداری است در شرح احوال و آثار او می نویسد : اسپهبد از نقاشان جدی و پرکار روزگار ماست که حرفی دارد برای گفتن . اسپهبد یک نقاش " مفهومی " است . نقاشی است که دارد از راهی غیرمستقیم و هنرمندانه پیامی را منتقل می کند . . . از دوره کلاغ ها که قبل از رفتنش از ایران شکل گرفت ، تا زمانی که چهره انسان و رنج او مضمون اصل کارهایش را تشکیل می دهد .

     
 آیدین آغداشلو

نقاش معروف در سال 1319 در رشت به دنیا آمد . از کودکی به هنگام تحصیل در دبستان به کار نقاشی علاقمند شد و در آغاز کار به کپی آثار نقاشان معروف پرداخت و به طوری که در شرح حال خود می نویسد در چهارده سالگی با فروش یکی از این کارها به قیمت چهل تومان اولین درآمد خود را از نقاشی بدست آورد . در نوزده سالگی وارد دانشکده هنرهای زیبا شد ، ولی از سالهای دانشکده به عنوان سالهای تلف شده عمرش یاد می کند . آیدین آغداشلو در سال 1343 دانشکده هنرهای زیبا را رها کرد و دیری نگذشت به جمع نقاشان معروف و صاحب سبک پیوست . آیدین آغداشلو علاوه بر نقاشی ، نویسنده با ذوقی هم هست و آثار او به مسائل هنری محدود نمی شود .

     
 پرویز کلانتری

نقاش معروف معاصر در سال 1310 به دنیا آمده و پس از تحصیلات ابتدائی و متوسطه تحصیلات عالی خود را در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به انجام رسانده است . پرویز کلانتری ضمن تحصیل در دانشکده هنرهای زیبا به کار نقاشی و خلق نخستین تابلوهای خود پرداخت و در سال 1340 نخستین نمایشگاه آثار او در دانشکده هنرهای زیبای تهران برگزار گردید . در سال 1346 تابلوهای او در نمایشگاه هنر معاصر ایرانی در دانشگاه کلمبیا ( آمریکا ) به معرض نمایش گذاشته شد و از آن تاریخ به بعد کارهای او در 28 نمایشگاه دیگر داخلی و خارجی به معرض نمایش گذاشته شده است ، که از آن جمله می توان به بی ینال های دوم تا چهارم تهران ، نمایشگاهی که با همکاری موزه هنرهای معاصر ایران در لندن و برن و ژنو برگزار شد ( 1387 ) اشاره نمود .

     
 پروانه اعتمادی

معروفترین زن نقاش معاصر ایران ، در سال 1326 در تهران به دنیا آمد و دوران کودکی خود را در بیرجند گذراند . تحصیلات ابتدائی و متوسطه خود را در تهران به پایان رساند ، ولی از دوران مدرسه خاطره خوشی ندارد و در شرح احوال خود می نویسد : " مدرسه را دوست نداشتم ، رنج مدرسه رفتن را با نقاشی جبران می کردم و این بازی شگفت انگیز که با کشف مداد صورت گرفت تنها مونس سالهای کودکی من شد . . ." معلم ادبیاتش در دبیرستان شاهدخت ، جلال آل احمد ، مشوق او در کار نقاشی شد و دوستش بهمن محصص را برای تعلیم نقاشی به خانه اش فرستاد و باز در شرح حال پروانه می خوانیم که " با آمدن محصص تخم لق هنرمند در خانه مان شکسته شد . با آمدن او نیما ، فروغ و اخوان هم وارد زندگی ذهنی ام شدند و پانزده سال پس از آن سهراب سپهری . . ." پروانه اعتمادی در سال 1346 وارد دانشکده هنرهای زیبا شد و زندگی او تا به امروز با انواع هنرها که از نقاشی مایه گرفته درآمیخته است . پروانه کار خود را از آبستره آغاز کرد و با رنگ و روغن و سپس مداد رنگی و کلاژ collage به کار خود ادامه داد . آثار او پس از نخستین نمایشگاه هنری بین المللی در تهران ( 1353 ) در نمایشگاه های گروهی و انفرادی در بال ( سوئیس ) ، پکن ، پاریس ، لوس آنجلس ، ونکوور ( کانادا ) و دهلی نو به معرض نمایش گذاشته شده است .