|
|
محمد فرخی
یزدی
(۱۲۶۸ - ۱۳۱۹ خورشیدی) فرزند محمد ابراهیم سمسار یزدی شاعر بنام
معاصر ایران در سال ۱۲۶۸ خورشیدی در یزد زاده شد
.
علوم
مقدماتی را در یزد فرا گرفت و از شانزده سالگی به کار مشغول گردید
. فرخی در همان اوایل جوانی به سرودن اشعار اجتماعی با مضامین بکر
و بی سابقه پرداخت . وی از اول تا آخر با زور و زور گویی مخالفت
میورزید . از خواندن شعری که در نوروز سال ۱۲۸۹ در بین اجتماع
مردم خوانده بود ، حاکم شهر یزد آن را در مزمت خود احساس کرده
دستور داد تا دهان فرخی را با سوزن و نخ دوخته رهسپار زندانش
ساختند . سرانجام بر اثر فشار مردم بر دولت بعد از دوماه تحمل زجر
و شکنجه از زندان آزاد گردید و به
تهران عزیمت نمود . به مجرد رسیدن به تهران
مقالات و اشعار مهیجی را درباره آزادی و بر ضد استبداد و زور و
زورگویی در جراید به نشر سپرد و توجه طبقات رنج کشیده ایران را
بخود جلب نمود . در جریان جنگ جهانی اول (۱۹۱۴ - ۱۹۱۸ میلادی/ ۱۲۹۷
- ۱۲۹۳ خورشیدی) رهسپار بغداد و کربلا شد ، در آنجا تحت پیگرد
انگلیس ها واقع شد ، از آنجا از طریق موصل میخواست مخفیانه داخل
ایران شود که در کمین روس ها (تزاری ها) افتاد و زندانی گشت . فرخی
در سال ۱۳۰۰روزنامه «توفان» را منتشر ساخت . در جشن دهمین سالگرد
انقلاب کبیر سوسیالیستی اکتبر کبیر به اتحاد شوروی سفر نمود و بعد
از مدت یازده روز اقامت به ایران بازگشت ، سفرنامه خویش را در
روزنامه توفان به نشر سپرد ، بعد از چند شماره روزنامه توقیف و
سفرنامه ناتمام ماند . در سال ۱۳۰۷ خورشیدی به نمایندگی از مردم به
مجلس شورای ملی راه یافت . در مجلس نیز با مخالفت های شدید
بدخواهان واقع شد . فرخی یزدی سرانجام از طریق شوروی به برلن رفت و
در مجله «پیکار» چاپ برلن به نشر مقالات تند پرداخت ، آخر به
تقاضای دولت ایران از آلمان اخراج گردیده و در ۱۳۱۲ به ایران
بازگشت ، یک سال بعد از باز گشت زندانی و آخر به سال ۱۳۱۹ به دستور
رضاخان بعد از شکنجههای فراوان با آمپول هوا زندگی را به درود گفت
و از مدفن وی نیز اطلاع دقیقی در دست نیست
.
پایگاه
ایران
تمدن |
|
|