|
ابراهيم عراقی فرزند عبدالغفار کميجانی( همدانی )
در سال
۶۱۰
ه. ق
در کميجان از قراء همدان ديده به
جهان گشود
.
او پس از تکميل آموزش قرآن برای ادامه تحصيل به
همدان
رفته و در همدان تحصيل کرد و در کودکی قرآن را
ازبر کرد و میتوانست با آواز شيرين و درست
قرائت کند وقتی که هفده ساله بود جمعی از قلندران به همدان فرود
آمدند و عراقی نيز به همراه آنان به
هندوستان رفت و به شاگردی شيخ بهاء الدين زکريا درآمد و بعد از
مدتی با دختر او ازدواج کرد که از وی پسری آمد و
به کبيرالدين موسوم گشت
.
بيست و
پنج سال سپری شد و شيخ بهاءالدين وفات يافت در
حاليکه عراقی را جانشين خود کرده بود
.
عراقی بعد از هند عزم مکه و مدينه
کرد و پس از حج جانب روم شد ، در قونيه به خدمت
مولانا رسيد و مدتها در مجالس سماع حاضر شد وی پس
از سالها اقامت در روم جانب شام شد . عراقی
در هشتم ذيقعدة سال
۶۸۸
ه. ق در شهر دمشق درگذشت
.
اشعار و آثار او از قبيل : قصايد ، مقطعات ،
ترکيبات ،
ترجيعات ، غزليات ، رباعيات ، عشاق نامه ، لمعات و
اصطلاحات تصوفی وی را مرحوم سعيد نفیسی
گردآوری نموده
است .
شعر معروف وی
:
|
|
به طواف کعبه
رفتم ، به حرم رهم ندادند |
|
که برون در
چه کردی که درون خانه آیی |
|
پایگاه
ایران تمدن |