|
محمود
دولت آبادی
نويسنده معروف معاصر در سال
۱۳۱۹
در دولت آباد بيهق متولد شد و در خانواده ای روستایی که از راه کار
بر زمين سخت کوير ؛ روزگار می گذراندند بزرگ شد . کودکی اش در
روستا سپری شد . برای تحصيل به دولت آباد رفت و همزمان به کارهای
گوناگونی از جمله کفاشی و سلمانی گری تا کارگری در کارخانه پرداخت
. در
۲۰
سالگی به تهران مهاجرت کرد و برای جامه عمل پوشاندن به دغدغه های
اصلی ذهنش به کار نوشتن و بازی در تئاتر مشغول شد و از راه کارگری
در چاپخانه امرار معاش می کرد . دغدغه نوشتن با او قبل از مهاجرت
به تهران او را به نوشتن چند داستان از سال
۱۳۳۷
واداشت . نخستين داستان چاپ شده او به نام « ته شب » در سال
۱۳۴۱
در مجله آناهيتا در تهران چاپ شد . از آن پس ؛ کار نوشتن را به
صورت جد و با پشتکار ادامه داد و از سال
۱۳۴۷
داستانهايش در نشريات ادبی و بصورت کتاب به چاپ رسيد و برای وی
شهرت زيادی را به بار آورد .
آثار وی عبارتند از :
« ته شب (داستان ) ؛ هجرت سليمان و مرد (مجموعه
داستان) ؛ لايه های بيابانی (مجموعه داستان) ؛ آوسنه بابا سبحان
(داستان بلند) ؛ تنگنا (نمايشنامه ) ؛ باشبيرو ( نمايشنامه ) ؛
گاواره بان (داستان) ؛ ناگريزی و گزينش هنرمند ( مجموعه مقاله ) ؛
عقيل عقيل ( داستان ) ؛ موقعيت کلی هنر و ادبيات کنونی ( مجومعه
مقاله ) ؛ ديدار بلوچ (سفرنامه) ؛ کليدر ( رمان) ؛ جای خالی سلوچ (
رمان) ؛ ققنوس ( نمايشنامه ) ؛ آهوی بخت من گزل ( داستان) ؛ ما نيز
مردمی هستيم ( گفت و گو ) ؛ کارنامه سپنج ( مجموعه داستان و
نمايشنامه ) ؛ مجموعه مقالات دو جلد و روزگار سپری شده مرد
سالخورده ( رمان) .
پایگاه
ایران
تمدن |