|
علی اکبر دهخدا در سال 1297 هجری قمری در تهران به
دنیا آمد . پدر دهخدا ، خانباباخان اهل قزوین بود
و پیش از تولد وی به تهران آمده و
در این شهر ساکن شده بود
. علی اکبر ده ساله بود که پدرش وفات
کرد و دهخدا با سرپرستی
مادر به تحصیل خود ادامه داد .
یکی از فضلای آن عصر به نام شیخ
غلامحسین بروجردی تعلیم دهخدا را عهده دار بود
. دهخدا غالباً می
گفته که هر چه دارد ،
بر اثر تعلیم آن بزرگ مرد است .
بعدها که مدرسه سیاسی در تهران
افتتاح شد ، دهخدا در آنجا به تحصیل پرداخت . به
علت همسایگی با مرحوم حاج شیخ هادی نجم
آبادی ، دهخدا با وجود کمی سن از محضر آن مرد استفاده می کرد و در
همان زمان به فرا گرفتن زبان فرانسوی
پرداخت و سپس به اروپا رفت و در آنجا زبان فرانسه و معلومات
جدید را تکمیل کرد .
بازگشت دهخدا به ایران همزمان با آغاز مشروطیت بود و در
آن هنگام وی در انتشار روزنامه
صوراسرافیل که از جراید
معروف مشروطیت بود با میرزا جهانگیر خان
صوراسرافیل و میرزا قاسم تبریزی به همکاری پرداخت .
پس
از تعطیل مجلس در دوره
محمدعلی شاه ، دهخدا با جمعی از آزادی خواهان
به اروپا رفت .
در سوئیس سه شماره از روزنامه
صوراسرافیل را منتشر کرد و سپس
به استانبول رفت و در آنجا نیز در انتشار روزنامه
"سروش" با آزادی خواهان همکاری کرد
. پس از خلع محمدعلی شاه ،
دهخدا از طرف مردم تهران و کرمان به نمایندگی
مجلس برگزیده شد و به درخواست آزادی خواهان به
مجلس رفت . در دوران
جنگ جهانی اول دهخدا در
یکی از روستاهای چهارمحال بختیاری منزوی بود و پس از جنگ به
تهران آمد و از کارهای سیاسی کناره گرفت و به
خدمات علمی و فرهنگی مشغول شد و سرانجام در
هفتم اسفند ماه 1334 هجری خورشیدی در تهران وفات کرد و در قبرستان
ابن بابویه به خاک سپرده
شد .
آثار دهخدا :
-
امثال و حکم
که در چهار جلد شامل
امثال فارسی است و
در کنار آنها اصلاحات و کنایات و موضوعات فراوانی را نیز نقل
کرده است.
-
ترجمه عظمت و انحطاط رومیان
تألیف منتسکیو که تاکنون به چاپ نرسیده است.
-
ترجمه روح القوانین اثر منتسکیو
که چاپ نشده است.
-
فرهنگ
فرانسه به فارسی که شامل لغات علمی، تاریخی،
ادبی، جغرافیایی و طبی است و مرحوم
دهخدا معادلهای دقیق آنها را به دست داده است و این کتاب نیز
تاکنون به طبع نرسیده است.
-
شرح حال
ابوریحان
بیرونی
که همزمان با سالگرد تولد بیرونی
تالیف شده و به چاپ رسیده است.
-
حاشیه بر
دیوان ناصر خسرو
که دهخدا در تصحیح اشعار و توضیح
بعضی نکات مطالبی بر این دیوان افزوده است.
-
تصحیحاتی
در دیوان سید حسن
غزنوی که چاپ شده است.
-
تصحیحاتی
بر دیوانهای حافظ، منوچهری، فرخی، مسعود
سعد، سوزنی دارد.
-
چرند و
پرند که مجموعه مقالات انتقادی دهخداست و در
صوراسرافیل چاپ شده است.
-
دیوان
اشعار که حاوی اشعار گوناگون دهخدا است.
-
لغت نامه
که مفصل ترین کتاب لغت در زبان
فارسی است و علاوه بر آن اعلام نیز با شرح و
تفصیل در این کتاب آمده است.
دهخدا برای
تالیف این کتاب نزدیک چهل سال وقت صرف کرده و نزدیک صد نفر با
وی همکاری
داشته اند .
خود درباره این کتاب نوشته است
:
"مرا هیچ چیز از نام و نان به تحمل
این تعب طویل جز مظلومیت مشرق در مقابل
ظالمین ستمکار مغربی وا نداشت . چه برای نان همه
طرق به روی من باز بود ، و با ابدیت زمان
نام را نیز چون جاودانی نمی دیدم پای بند آن نبودم و می دیدم که
مشرق باید به هر نحو شده است با اسلحه تمدن
جدید مسلح گردد ، نه اینکه این تمدن را خوب می شمردم ،
چه تمدنی که دنیا را هزاران سال اداره کرد ، مادی
نبود".
سبک دهخدا :
دهخدا در ادبیات عهد انقلاب
مشروطه
مقامی ارجمند دارد ، او باهوشترین و
دقیق ترین
طنزنویس این عهد است.
او با نثر
ویژه ای که در نوشتن مقالات انتقادی صوراسرافیل به
کار برد نمونه ای از نثر طنز و
انتقادی فارسی را ابداع کرد . دهخدا هر حادثه ای را
دستاویز قرار می داد تا به
استبداد بتازد.
نکته مهم در طنزهای دهخدا عشق و علاقه و دلسوزی به
حال مردم
خرده پا است . دهخدا با نمایاندن جهات تاریک
زندگانی ، جهت روشن و امیدبخش آن را هرگز
فراموش نمی کرد . او به بطالت و تنبلی و بی شعوری
می تاخت . مقالات طنزآمیز او با
امضای "دخو" انتشار یافت.
اشعار دهخدا :
اشعار دهخدا را می توان به سه دسته تقسیم کرد
:
نخست اشعاری که به سبک متقدمان سروده
، بعضی از این سروده ها دارای چنان
استحکامی است که تشخیص آنها از گفته های پیشینیان
دشوار است .
دوم اشعاری که
در آنها تجدد ادبی به کار رفته است
.
مسمط
"یاد
آر ز شمع مرده یار آر"
از بهترین اشعار جدید فارسی به شمار می آید .
سوم اشعار فکاهی
او که به زبان عامیانه سروده شده است
.
دهخدا جزو معدود شاعران دوره مشروطیت
است که جهان بینی و جهان نگری روشنی دارد . هرگز
دچار احساسات نمی شود و شعار نمی دهد
.
دهخدا اشعارش را در قالبهای معهود
مثنوی
،
غزل
،
مسمط
،
قطعه
،
دوبیتی و
رباعی
سروده است .
مضامین اشعار او : وطن پرستی ،
دادخواهی ، رسوا کردن ظالمان و
حاکمان نالایق و مبارزه با ریاکاری و دورویی است
.
یکی از ویژگیهای شعر
دهخدا طنز تلخ و گزنده اوست که با تحلیل قوی و
سرشارش همراه می شود .
نمونه ای از شعر دهخدا :
این
شعر را دهخدا در سوگ
جهانگیرخان صوراسرافیل سروده است
:
یاد آر ز شمع مرده یار آر
ای مرغ سحر، چو این شب تار
بگذاشت ز سر سیاهکاری
وز
نفحه روح بخش اسحار
رفت از سر خفتگان خماری
بگشود گره ز زلف زر تار
محبوبه نیلگون عماری
یزدان به کمال شد پدیدار
و اهریمن زشتخو
حصاری
یاد آر ز شمع مرده یار آر
ای مونس یوسف، اندر این بند
تعبیر عیان چو شد
تو را خواب
دل پر ز شعف، لب از شکر خند
محسود عدو به کام اصحاب
رفتی بر
یار و خویش و پیوند
آزاد تر از نسیم و مهتاب
زان کو همه شام با تو یک چند
در آرزوی وصال احباب
اختر به سحر شمرده
یاد آر
چون باغ شود دوباره خرم
ای بلبل
مستمند مسکین
وز سنبل و سوری و سپرغم
آفاق نگارخانه ی چین
گل سرخ و به
رخ عرق ز شبنم
تو داده ز کف قرار و تمکین
زان نوگل پیش رس که در غم
ناداده به نار شوق تسکین
از سردی دی،
فسرده یاد آر
پایگاه
ایران
تمدن |