|
|
وی در قريه ی "حارث آباد بيهق" به دنیا آمد . بعد
از كسب فضايل در
"نيشابور" ، به "ديوان رسايل محمودی"
راه جست و در خدمت "خواجه بونصر مشكان" به كار
پرداخت . همچنان در خدمت سلاطين غزنوی بود ، تا در
زمان "عزالدوله عبدالرشيد" كه در سال
(440هـ.ق) سلطنت يافت . چندی "صاحب ديوان" انشاء گرديد ، اما به
تهمت حاسدان معزول شد و در سال (443 هـ.ق)
كه "طغرل" بر "عبدالرشيد" خروج كرد و او را كشت ،
بیهقی با جمعی ديگر از درباريان زندانی شد و يك
سال در زندان بود . ابوالفضل در اواخر
سلطنت "فرخزاد" از كارهای ديوانی كناره گرفت تا اين كه در سال
(470هـ.ق) وفات يافت
.
آثار وی
عبارتند از :
مهم ترين اثر بیهقی "تاريخ" مشهور
اوست كه از امهات كتب
تاريخ و ادب فارسی است در شرح سلطنت "آل سبكتكين" در سی مجلد كه در
آن از تشكيل دولت "غزنوی" تا اوايل "سلطان
ابراهيم بن مسعود" سخن رفته است ، اما اكنون فقط قسمتی
از آن كه مربوط به سلطنت "مسعود بن محمود غزنوی" و
"تاريخ خوارزم" از زوال دولت "آل مأمون" و
افتادن آن به دست سلطان محمود و حكومت "آلتون تاش حاجب" ، در آن
سامان تا غلبه ی "سلاجقه" ، موجود است .
درباره ی سبك و شيوه نگارش اين كتاب و مؤلف آن سخن
بسيار گفته و نوشتهاند و از ميان همه
نوشتهها به قول "استاد فياض" كه بیهقی
شناس يگانه ی روزگار ما بود بسنده مى كنيم كه فرمود : بيهقي
گزارشگر حقيقت بود .
علاوه بر اين كتاب "ابن
فندق" كتابی ديگر به نام "زينةالكتاب" در آداب كتاب بدو نسبت داده
است
.
پایگاه
ایران تمدن |
|