|
بهرام صادقی (۱۳۱۵-۱۳۶۳) نویسنده معاصر ایرانی است
. وی نویسنده داستان کوتاه و از مهمترین چهرههای جنگ اصفهان است .
یک مجموعه داستان کوتاه به نام سنگر و قمقمه های خالی و همچنین یک
داستان بلند به نام ملکوت از وی باقی مانده است . اغلب داستانهای
وی نمایانگر فروپاشی و بیهودگی زندگی شهری است
.
زندگی :
بهرام صادقی در ۱۸ دی ۱۳۱۵
در نجفآباد به دنیا آمد . او تا سال ۱۳۳۴ در اصفهان زندگی کرد و
سپس برای ادامه تحصیل در دانشکده پزشکی دانشگاه تهران ، به تهران
سفر کرد . از سن بیست سالگی همزمان با تحصیل در رشتهٔ پزشکی ،
داستانهایش را در مجلات ادبی به چاپ میرساند . وی پس از سی سالگی
کمتر مینوشت . اولین داستان کوتاهاش وقتی بیست سال سن داشت منتشر
شد و «ملکوت» ، تنها داستان بلندش ، را در بیست و پنج سالگی منتشر
کرد . مجموعه داستان «سنگر و
قمقمههای خالی» ، داستان بلند
«ملکوت» و چند داستان کوتاه پراکنده ، کل آثار او را تشکیل میدهند
. همین دو کتاب چاپ شده آنقدر بود که او را از جمله بزرگترین
داستان نویسان معاصر ایران و صاحب سبکی پیشرو بدانند . بهرام صادقی
در شامگاه دوازدهم آذر ۱۳۶۳ به دلیل ایست قلبی در منزلش در تهران
درگذشت .
ویژگی ها :
بهرام صادقی از نوآورترین
نویسندگان ایرانی است ، سبک خاص خود را دارد . وی ایجاز زیادی در
داستانهایش دارد و بیشتر به مسایل روانشناختی میپردازد . خسرو
گلسرخی میگوید : «نوشتههای بهرام صادقی کارنامه دو دهه از تاریخ
زندگی اجتماعی ما است" .
آثار :
-
سنگر و قمقمههای خالی
ناشر كتاب زمان (۱۳۴۹)
-
ملکوت
آثار درباره بهرام صادقی :
-
محمدرضا اصلانی ، «بهرام صادقی
: بازماندههای غریبی آشنا» (انتشارات نیلوفر ، ۱۳۸۴)
پایگاه
ایران
تمدن |