|
حکيم شرف الزمان ابوالمحاسن جعفربن اسماعيل وراق
هروی متخلص به ازرقی هروی در حدود سال
۴۴۰
در هرات به دنيا آمد.پدرش اسماعيل وراق همان است که به گفته نظامی
عروضی )در
چهار مقاله(
حکيم فردوسی را در
فرار از غزنين به توس در هروی به دکان او فرود آمده و شش ماه در
خانه او پنهان بود .
پيشه پدر٬
وراقی يا
کتابفروشی وسيله خوبی برای آشنايی پسر با ادبيات بوده است و ازرقی
از هنگام جوانی به شعر گويی پرداخته است
.
ازرقی شاعری اندک گوی اما استاد بود و علاوه بر
قصايد استوار در داستان سرايی و منظومه گويی نيز ماهر بود و ((
سندباد نامه )) را به نظم درآورده بود
:
به نام فرخ تو قصه ای تمام کنم
که تا به حشر معانی از و دهند نشان
دليل قوت طبع رهی درين معنی
بس آن کتاب که من
کرده ام٬بخواه و بخوان
.
.
.
از مردان تاريخی که ممدوح او بوده اند عارف مشهور
ابواسماعيل عبدالله بن ابو منصور هروی معروف به خواجه عبدالله
انصاری است
.
اين عارف بزرگ که
((مناجات نامه )) او مشهور است در سال
۳۷۶
در هرات به جهان آمد و در سال
۴۸۱
چشم از تماشای جهان فروبست و مزار او در
(گازرگاه) هرات باقی است
.
پایگاه
ایران
تمدن |