|
منوچهر آتشی (۲ مهر،
۱۳۱۰،
دهرود
دشتستان - ۲۹ آبان،
۱۳۸۴، تهران) شاعر و مترجم معاصر و از آخرین شاگردان مستقیم نیما
یوشیج .
زندگی :
این شاعر و مترجم در ۲ مهر سال
۱۳۱۰ در بخش دهرود
شهرستان دشتستان استان
بوشهر متولد شد . او در سال
۱۳۳۹
به تهران آمد و در دانشسرای عالی ، به تحصیل پرداخت
و در مقطع کارشناسی رشته زبان و ادبیاتانگلیسی
فارغالتحصیل شد . آتشی در روز یکشنبه ۲۹ آبان ۱۳۸۴
درسن ۷۴ سالگی در بیمارستانی در تهران بر اثر ایست قلبی
درگذشت .
سبک شعری :
وی که همواره در دهههای چهل و پنجاه و شصت به
سبک نیمایی شعر
میسروده در دو دهه اخیر با گرایش به شعر سپید
به طرح دیدگاههای جدیدی در شعر پرداخته است
.
فعالیتها :
وی همچنین از نادر شاعرانی است که پیوستگی را با
نسلهای جدیدتر همواره و به طور موکد حفظ کرده است و در به
اختیار گذاشتن بار دانستههای خود به دانشجویان و
شاعران حتی بسیار نوپا در سرایش شعر اغماض نکرده است . تألیفات
متعدد آتشی به دلیل تجدید چاپ در زمینه تحلیل و نقد و تفسیر و
مجموعههای شعر همواره در دسترس افراد
علاقمند است .
آثار :
-
آهنگ دیگر
۱۳۳۹
-
آواز خاک
۱۳۴۷
-
دیدار در فلق
۱۳۴۸
-
برانتهای آغاز
-
گزینه اشعار
۱۳۶۵
-
وصف گل سوری
۱۳۷۰
-
گندم و گیلاس
۱۳۷۰
پایگاه
ایران تمدن |