www.IRANTAMADON.com

 

 

 

 

 

ابوالمؤید بلخی

 

 ابوالموید بلخی چامه‌سرایی ایرانی سده ۴ و دوران سامانیان بود . او شاهنامه بزرگی هم به نثر تدوین کرد که به شاهنامه بزرگ مؤیدی معروف بود . وی نخستین كسی است كه داستان یوسف و زلیخا را به نظم كشید . اگرچه از اشعار این منظومه‌ی او چیزی باقی نمانده ، در مقدمه آن چنین آمده است :
         

 

دو شاعر كه این قصه را گفته‌اند

 

به هر جای معروف و ننهفته‌اند

 

 

یكی بـــــــوالمؤید كه از بلخ بود

 

بــدانش همی خویشتن را ستود

 

 

نخست او بدین در سخن بافتست

 

بگفتست چون بانگ دریافتست

 

از دیگر آثاری كه به او نسبت داده‌اند یكی شاهنامه اوست كه آن را «شاهنامه بزرگ» و «شاهنامه مؤیدی» هم خوانده‌اند . این شاهنامه كتابی در شرح تاریخ و داستان‌های ایران قدیم و شامل بسیاری از روایات و داستان‌های ایرانیان از پهلوانان و پادشاهان است كه بعداً در دیگر آثار حماسی ، از جمله «شاهنامه»ی فردوسی ، از آنان سخن گفته شد . قدیم‌ترین كتابی كه از این اثر نام برده تاریخ بلعمی است كه خود به تاریخ ۳۵۲ نوشته شده است . گرشاسپ نامه و اخبار نریمان نیز از آثار ابوالمؤید بلخی هستند كه شاید هم هر كدام جزئی از شاهنامه‌ی او بوده‌اند . عجایب البلدان اثر دیگر اوست كه در قرن چهارم و اوائل قرن پنجم مشهور بوده و در تاریخ سیستان نیز چند بار از آن یاد شده است .

اثر معروف وی :

  • قصیده یوسف و زلیخا

پایگاه ایران تمدن